Er wordt hardop gesproken over inflatie, prijsstijgingen, het failliet van landen en het kelderen van de euro. Hoe gaan we hiermee om als aanbesteder of als inschrijver?  

De actuele economische ontwikkelingen gooien behoorlijk roet in het eten althans in het streven van sommige bewindslieden en aanbesteders om langdurige relaties aan te gaan met inschrijvers. Zo deelde minister Donner onlangs mee dat de Rijksoverheid de contracttermijn voor aanbestedingen van schoonmaakdiensten waar mogelijk zou verlengen naar 6 jaar (zie ook mijn artikel ‘David en Goliath in Schoonmaakland’). In het licht van de huidige ontwikkelingen rond de euro en de alom besproken verwachting van een toenemende inflatie, is het twijfelachtig of dit ferm uitgesproken voornemen ooit in daden omgezet zal worden.  Maar los hiervan: hoe nu te handelen als aanbesteder en bestekschrijver?

Lees verder

De Europese aanbesteding schiet zijn doelen van lagere prijzen, hogere kwaliteit en meer concurrentie voorbij. Alleen een dialoog op basis van vertrouwen en inhoud kan de vicieuze cirkel stoppen.

De huidige praktijk van Europese aanbestedingen is aan het ontsporen. Overheidbreed worden trajecten gekenmerkt door geïnstitutionaliseerd wantrouwen en een steeds verder uitdijende brei van vaak niet-relevante selectiecriteria. Ook bij gemeenten zijn aanbestedingen verworden tot het domein van inkoopmanagers en juristen. Een vicieuze cirkel dreigt waarbij de inhoud en kwaliteit van de te leveren producten of diensten steeds verder naar de achtergrond verdwijnen.

Ga voor meer, naar lees meer...