243x bekeken

`En die knoppen vind ik ook niet meer passen. Moet je kijken! Allemaal net anders van kleur en bij meerdere knoppen is er een stukje af’. De keuken dus. Die knoppen kunnen we natuurlijk gewoon vervangen. Kost een paar tientjes en klaar. En ja inderdaad: de frontjes van de kastjes zijn ook allemaal net anders verkleurd. Na de verplaatsing van de keuken van de achterkant van het huis naar de voorkant zaten er wat verschillen tussen de oude frontjes en de nieuwe. Dat trekt helemaal bij hoor zei de keukenboer. Nou, niet helemaal dus…

Technisch helemaal niet afgeschreven

Inmiddels zijn we wel heel wat jaren verder. Het enige verschil in al die jaren? Wat knopjes zijn minder. En óók het kleurverschil is minder. Verder doet alles het nog net zo goed. De apparatuur hebben we allemaal vervangen voor moderner spul dus dat doet het zelfs beter. Technisch gezien doet alles het dus beter dan voorheen, en esthetisch gezien met nieuwe knoppen van een paar tientjes ook.

Alleen emotioneel afgeschreven: `ik wil gewoon wat anders’

Dat zijn allemaal rationele argumenten. En als ik de discussie ga voeren op het niveau van de rationele argumenten, red ik het, denk ik, niet helemaal. De huidige keuken is namelijk emotioneel afgeschreven. Met andere woorden: `ik wil gewoon een nieuwe keuken!’ Met rationele Euro-argumenten red ik het niet. Ik gooi het dan ook over de emotionele boeg. Of we kopen nieuwe spulletjes voor de keuken of we sparen voor die vakantie naar dat ene land waar we heel graag met ons hele gezin heen willen. Haar reactie: `dat voelt als chantage’. Ze opent daarna wel meteen een spaarrekening om geld te storten. Voor die vakantie. Ik ontkom er nu niet meer aan vrees ik. En stiekem denk ik: ben ik degene die chanteert, of is zij nu de overtreffende chanteur?

Financieel afgeschreven = emotioneel afgeschreven

In onze zakelijke spulletjeswereld komen we het ik-wil-een-nieuwe-keuken-fenomeen ook tegen. Daar hebben we er politiek correcte bewoordingen voor: `Economisch is het afgeschreven. We hebben er wel budget voor maar er komen geen afschrijvingen van dat budget. Niets staat ons dus in de weg om het nu te vervangen.’ En geldt dan niet vaak precies hetzelfde als met die nieuwe keuken bij ons thuis…

Reactie van vaste tegenlezer Mieke Hoezen

Joh, wat zijn jullie al circulair bezig! De keuken van de achterkant van het huis naar de voorkant verplaatsen, dat gebeurt niet overal. Esthetische afschrijving opvangen met nieuwe knoppen (of geheel nieuwe frontjes: is dat nog een idee?) is ook duurzamer dan een hele nieuwe keuken. Maar ja, je hebt gelijk: tegen emotioneel afgeschreven zijn, doe je niet veel. Als je behalve rationele argumenten verder alleen de chantage kunt bedenken, ja.

Tweedelevenspullen én de droomreis

Want het is echt niet zo dat jullie de enigen zijn die uitgekeken zijn op eigenlijk nog een heel goede keuken. Marktplaats staat vol met zogenaamd afgeschreven spullen die zo nog een tweede of derde leven mee kunnen. Zeker als je apparatuur verder nog prima is, is dat een heel goede optie. Wanneer je niet esthetisch maar geheel wil vervangen, én die droomreis op korte termijn wil maken, is marktplaats een prima platform.

Zakelijk is zeker de overheid al op veel terreinen een voorbeeld

En zoals ik begon: dat is ook nog eens heel circulair. Of het bij jullie thuis een argument is, weet ik niet. Maar voor overheden geldt toch dat we best aanspreekbaar zijn op het goede voorbeeld geven qua duurzaamheid. Voor kantoorinrichting hebben we al een overheidsmarktplaats. Wij verkopen ons wagenpark tweedehands aan particulieren wanneer we onze auto’s vervangen en computers krijgen een tweede leven op basisscholen. Van modulaire vervanging hebben we ook diverse voorbeelden, zoals het gebruik van tapijttegels in plaats van vloerbedekking zodat gericht vervangen kan worden. En de stoelen in de trein hebben uitneembare zitting- en rugdelen zodat we bij schade niet direct hele nieuwe stoelen hoeven te plaatsen.

Als inkopers kunnen we hier verschil maken

Hoe? Door gezamenlijke marktplaatsen in het leven te roepen. Door leveranciers die actief zijn in de vervangings- en afdankketen een voordeel te bieden. Door mee te denken met de klant over hoe hij duurzame keuzes kan maken in zijn primaire proces. En door het emotionele argument van “er op uitgekeken zijn” serieus te nemen. Want of we het nu belachelijk vinden of niet, het speelt wel degelijk mee. Dan kunnen we er maar het best zo duurzaam mogelijk mee omgaan.'

<Afbeelding Pixabay>
Keuken
Duoblog His

Duoblog

Richard Lennartz & Mieke Hoezen

  • Richard Lennartz is directeur van UBR|HIS, CPO UBR en voorzitter NEVI Publiek, tevens onderdeel van het ecosysteem (semi-)publieke inkoop
  • Mieke is nauw betrokken bij het inkoopwerkveld. Momenteel als bestuursadviseur Kennis en Netwerkkwaliteit, eerder als inkoopadviseur GWW. Ze is gepromoveerd op de ontwikkeling van contacten en contracten tussen OG en ON onder invloed van de aanbestedingsmethode concurrentiegerichte dialoog