700x bekeken

Gedurende de afgelopen decennia heeft PPS steeds meer aandacht gekregen van academici en beleidsmakers wereldwijd, maar wat is PPS nou eigenlijk? Een Publiek Private Samenwerking (PPS) is een inkoopstrategie die beschreven kan worden als een samenwerkingsvorm tussen publieke autoriteiten en de private sector. Deze is gericht op het inkopen van een dienst waarbij de private partij zorgt voor het financieren, bouwen, renoveren, managen en/of onderhouden van infrastructuur. Omdat PPS zo’n breed begrip is zijn er honderden definities van deze samenwerkingsvorm en vanuit ieder perspectief klopt het wat er wordt gezegd. Een definitie van PPS die door veel professionals wordt gezien als alles omvattend is:

“PPS is een samenwerkingsverband, waarbij publieke autoriteiten met de private sector een publiek investeringsproject realiseert met bijdrage van externe financiers. De vergoeding voor de investering wordt door de publieke autoriteiten uitbetaald indien mijlpalen worden bereikt en/of worden gespreid over de exploitatie. Dit gebeurt op basis van taak- en risicoverdeling en met behoud van eigen identiteit en verantwoordelijkheid”.

Nu helder is wat er wordt bedoeld met PPS kunnen we nader bekijken wat de oorsprong is van deze manier van samenwerken. Het idee PPS dateert uit het jaar 1900. De eerste PPS in Europa was de verwezenlijking van de business strategie van Gustave Eiffel. De man die de Eiffeltoren ontwierp en bouwde door het investeren van zijn eigen vermogen. In ruil daarvoor kreeg dhr. Eiffel het recht om 20 jaar lang toegangskaarten voor het object te verkopen. De Eiffeltoren kostte 1,5 miljoen frank meer dan verwacht, maar was op tijd klaar voor de officiële opening: de wereldtentoonstelling van 1889.

Ruim 32 miljoen bezoekers kwamen de Eiffeltoren bezichtigen voordat deze überhaupt af was en in het eerste jaar van de opening trok de toren ongeveer 2 miljoen bezoekers. De Eiffeltoren kan worden gezien als een succesvolle PPS-constructie, niet alleen voor Gustave Eiffel, maar ook vanuit het publiek belang. Want ook vandaag de dag nog brengt de Eiffeltoren veel toeristen naar Frankrijk. De Eiffeltoren maakt de omgeving niet alleen aantrekkelijk voor toeristen, ook ondernemers, investeerders en expats voelen zich aangetrokken door de constructie.

In 1996 is er door het personeel van de Eiffeltoren 5 dagen gestaakt voor betere parkeerfaciliteiten en een kortere werkweek. Deze staking heeft ruim 500.000 euro gekost! Stel je eens voor hoeveel omzet Parijs en Frankrijk waren misgelopen als Gustave Eiffel nooit met dit initiatief was gekomen.

Door het succes van de Eiffeltoren kreeg het innovatieve idee van PPS door de jaren heen steeds meer aandacht van landen met een groeiende economie. De Eiffeltoren was door het combineren van de voordelen van publieke investeringen en het private initiatief het voorbeeld van een innovatieve en effectieve methode om te investeren in het publiek belang.

Dit heeft ertoe geleid dat deze vorm van inkopen wereldwijd steeds meer werd gebruikt in verschillende sectoren zoals de zorg, transport, onderwijs, nationale veiligheid en voor de bouw van infrastructuur. PPS wordt nu door De Organisatie voor Economische Samenwerking en Ontwikkeling gezien als een belangrijk instrument om het groeiende gat tussen de infrastructurele vraag en de beschikbare publieke middelen te vullen. Echter is gebleken dat het kiezen voor deze inkoopstrategie niet altijd garantie biedt tot succes… Hierover leest u meer in het volgende artikel dat zal gaan over de Hogesnelheidslijn in Europa. Deze zal ingaan op de andere kant van PPS.

Bron: InQuest Ryan Eiffel
Ryan B

Ryan Breinburg

In samenwerking met: InQuest B.V.