465x bekeken

Het was bij toeval dat Max Boodie eind 1995 in het vakgebied van Inkoop terecht kwam. Als consultant op het gebied van operationeel management en logistiek werd hem gevraagd om hiermee bekend te geraken. Na een tijdje begon hij dit dan ook als een kans te zien in plaats van het einde van een soort succesvolle carrière. Als Business Consultant, merkte hij dat inkopers niet altijd de beschikbare inkoopkennis gebruiken in hun inkooppraktijken. De benchmarkstudies die hij tussen 1997 en 2010 heeft uitgevoerd bevestigden dat er inderdaad aanzienlijke verschillen waren tussen het feitelijke inkoopgedrag en de ideale inkoopsituatie.

In 2011 maakte Max een nieuwe start vanuit zijn onderzoek ambities, wat als hoogtepunt heeft geresulteerd in zijn proefschrift;

Purchasing knowing-doing gaps and the influence of incentives from a buyer-internal customer relationship perspective (2018 – Max Boodie)

Zijn proefschrift volgt het chronologische proces van onderzoek naar purchasing knowing-doing gaps. Purchasing knowing-doing gaps worden in dit proefschrift gedefinieerd als het verschil tussen wat professionele inkopers weten over inkoop (ergo wat zij idealiter zouden moeten doen) en dat wat professionele inkopers daadwerkelijk doet.

Waarom doen inkopers niet altijd datgene wat als ideaal staat beschreven?

Het onderzoek bouwt voort op concrete ervaringen uit de inkooppraktijk, aangevuld met wetenschappelijk onderzoek dat inkopers niet altijd doen wat zij ideaal gezien zouden moeten doen: dat wat in vaktijdschriften en inkoophandboeken als ‘de inkooptheorie’ staat beschreven.

Dit gebundelde inzicht leidde tot de volgende initiële onderzoeksvraag: "Waarom doen inkopers niet altijd datgene wat als ideaal staat beschreven in vaktijdschriften en inkoophandboeken?".

Auteur:

Dr Max Boodie